In het midden van de  17 ^de eeuw bestond de beroepsbevolking van Schiermonnikoog voor een groot gedeelte uit zeevarenden.

Vele eilander families vertrokken om in de buurt van de havens, zoals Rotterdam te gaan wonen.

Minder gezinnen op het eiland betekende voor de plaatselijke middenstand ook minder inkomsten wat de gehele situatie niet ten goede kwam. Er werd gezocht naar andere mogelijkheden om de inkomens op Schiermonnikoog te verhogen. Bij het buureiland Borkum had men reeds een stap richting badplaats gemaakt en ook diverse notabelen op Schiermonnikoog zagen daar wel brood in. De familie Stachouwer ontbrak het aan de financiële middelen om een badplaats te ontwikkelen. De volgende eigenaar mr. J. E. Banck zag wel mogelijkheden en investeerde in diverse projecten. Hij liet een eenvoudig paviljoen bij de vuurtoren bouwen en kocht een schip voor de zomerverbinding Groningen- Schiermonnikoog v.v. Ook stelde hij een lijst samen met kamers van eilanders die geschikt waren voor de verhuur. Bovendien wist mr. Banck investeerders van buitenaf te interesseren om een luxe Badhotel te bouwen. Deze werd in 1887 feestelijk geopend.

Door deze ontwikkelingen kwam het eiland Schiermonnikoog als badplaats in het nieuws.

Ook de volgende eigenaar Graaf von Bernstorff, stimuleerde  Schiermonnikoog als vakantieverblijf. Dat hij echter regelmatig het volledige Badhotel voor zijn eigen familie reserveerde stuitte op tegenstand.

Het eiland kende toen ook al vaste gasten die met regelmaat het eiland bezochten. Een daarvan was de familie Biegel. Dhr. Biegel is degene geweest die jaren voor de oprichting van een VVV gepleit heeft.

Op 5 augustus 1899 word in het Badhotel de Vereeniging tot Verfraaing en bevordering van het Vreemdelingenverkeer Schiermonnikoog een feit. Vanaf dat moment is de plaatselijke VVV druk met adverteren en het dorp te verfraaien door het plaatsen van banken en aanleggen van perkjes.

Het aantal badgasten neemt in de loop van de jaren toe. Binnen de VVV bakkeleien bestuur en leden over diverse onderwerpen., de slechte bootverbindingen en de kurtax staan regelmatig op de agenda.

Concurrentie en andere belangen leidde tot soms heftige discussies en het komen en gaan van bestuursleden.

Eind 1923 ging het Badhotel als gevolg van voortdurende afslag van het eiland verloren. Hiermee verdween een belangrijk onderdeel van de badplaats. In de economisch slechte dertiger jaren was het aanbod van vakantieverblijven groter dan de vraag In de daarop volgend oorlogsjaren lag de Schiermonnikoog als badplaats en de VVV stil. Na de oorlog werd er al gauw een bestuursvergadering van de VVV belegd.

Door de schaarste aan levensmiddelen en brandstof en de beperkte voorzieningen was de heropbouw van het toerisme echter niet eenvoudig.

Vanaf de jaren zestig word in Nederland vakantie en recreatie een gewoon goed. Even een weekendje weg of een dagje Schiermonnikoog werd steeds populairder. Zeker door de bouw van de haven in Lauwersoog wardoor de reis naar het eiland flink werd verkort. Op het eiland werden diverse bungalows in de parken zoals Bungalowpark De Monnik bijgebouwd. Het eiland wordt nu het gehele jaar door gasten bezocht. Jaarlijks ongeveer 300.000 mensen die komen genieten van alles wat het eiland te bieden heeft.