Zestien kilometer lang en vier kilometer breed. Het bezit één woonkern, die eveneens Schiermonnikoog heet. Dit dorp is rond 1760 gebouwd. De helft van alle planten en bloemen die in de Nederlandse flora staan vermeld, zijn op het waddeneiland Schiermonnikoog terug te vinden. Het grootste gedeelte van dit veelzijdige eiland is natuurgebied, men vindt er zowel duinen, strand, bossen, wad en polder. De rust en stilte hoeven er dan ook niet gezocht te worden. Het eiland is 'auto-luw', alleen de eilandbewoners mogen van hun auto's gebruik maken, de gasten moeten dit vervoermiddel achterlaten op de parkeerplaats in het Groningse Lauwersoog, vanwaar de boot vertrekt.

Vanaf de duintoppen op Schiermonnikoog zie je bij goed weer de provincies Friesland en Groningen liggen. De afstand is niet groot, hoogstens vijftig minuten varen. Dit is dan ook de reden waarom veel mensen, vooral in het voor- en najaar, zo nu en dan een dagje of een weekend naar Schiermonnikoog komen. Het uitgebreide net van wandel-, fiets- en ruiterpaden nodigt de vakantieganger uit om actief van de omgeving te genieten. Fietsen zijn volop te huur. In de zomer zijn natuurlijk het brede strand en de zee de grootste publiekstrekkers.

Geruststellende gedachte voor ouders met jonge kinderen is wellicht dat een deel van het brede strand in het hoogseizoen bewaakt wordt.

Ook is Schiermonnikoog bekend als vogeleiland. Zelfs in het toeristisch hoogseizoen huizen hier nog altijd veel meer vogels dan mensen. 's Avonds zijn er, na een dag actief recreëren, voldoende gelegenheden om lekker te dineren en van een goed glas wijn te genieten.